2023 yılında Zürih ve Winterthur'da gerçekleştirilen halk oylamalarında, asgari saat ücretinin Zürih'te 23,9 İsviçre frangı, Winterthur'da ise 23 İsviçre frangı olarak uygulanması kabul edilmişti. Ancak Zürih İdare Mahkemesi, belediyelerin ücret belirleme yetkisine sahip olmadığı gerekçesiyle, doğrudan halk iradesiyle alınmış bu kararların uygulanmasını durdurdu.

Aradan geçen üç yılın ardından, belediyelerin ve ilerici çevrelerin yaptığı itirazlar üzerine Federal Mahkeme geçtiğimiz günlerde devreye girdi. Federal Mahkeme, Zürih İdare Mahkemesi'nin durdurma kararını hukuka aykırı bularak iptal etti. Böylece yaklaşık 20 bin düşük ücretli çalışanın yaşam koşullarında sınırlı da olsa bir iyileşmenin önü açılmış oldu.

Ancak bu gelişmenin ardından kanton parlamentosundaki sağ partiler hızla harekete geçti. SVP, FDP ve Merkez Parti'nin girişimiyle kabul edilen yeni düzenlemeye göre, iş sözleşmelerinde belirlenen ücretler belediyelerin asgari ücret düzenlemelerinin üzerinde tutulacak. Böylece Federal Mahkeme'nin kararının fiilen etkisizleştirilmesinin yolu açılmış oldu.

Tüm bunlar yaşanırken İsviçre'de sağlık, barınma ve gıda gibi temel ihtiyaçların maliyeti son on yılda yüzde 30 ila 50 oranında arttı. Buna rağmen çalışanların ücretlerini korumaya veya iyileştirmeye dönük her girişim, sermaye çevrelerinin temsilcileri tarafından sistemli biçimde engellenmektedir. Emekçilerin en temel yaşam koşullarını iyileştirmeyi amaçlayan düzenlemeler dahi mahkemeler, parlamentolar ve çeşitli hukuki mekanizmalar aracılığıyla etkisiz hale getirilmeye çalışılmaktadır.

Yaşananlar, İsviçre'de sıkça örnek gösterilen demokratik mekanizmaların sınıfsal niteliğini bir kez daha ortaya koymaktadır. Halkın çoğunluğunun desteğiyle kabul edilen bir kararın uygulanabilmesi dahi yıllarca engellenebilmekte; sermayenin çıkarları söz konusu olduğunda referandumlar, mahkeme kararları ve parlamenter süreçler kolaylıkla işlevsiz hale getirilebilmektedir.

Asgari ücret gibi en temel taleplerin dahi yıllarca sürüncemede bırakılması, emekçiler açısından bu sistemin gerçek sınırlarını gözler önüne sermektedir. Emeğimizi değersizleştirenlerden, yoksulluğu ve sefaleti kader olarak dayatanlardan göçmen emekçiler olarak örgütlü mücadelemizle hesap soracağız.

Bizler IDHF olarak, 14 Haziran "Nein" Kampanyası sırasında yükselttiğimiz şiarı bugün de yineliyoruz:

Ne temsili ne dolaylı; tek çözüm halkçı devrimci demokrasidir!

İsviçre Demokratik Haklar Federasyonu (İDHF)

Haziran 2026